Naar Vlaamse normen is het Groot Rietveld en het naastgelegen Rietveld Kallo een rietland van ongezien formaat. In het Rietveld Kallo duik je via steigers het gebied in. Een hooggelegen vogelkijkwand biedt je een integraal uitzicht over het gebied. In het Groot Rietveld verschaffen de vlierstruiken op de dijken dan weer voldoende beschutting om ongezien te kunnen kijken naar al wat leeft in het riet.

De oude Melselepolder werd bij de havenuitbreiding bijna volledig onder meters zand bedolven. Vanwege gebrek aan zand voor de verdere opspuiting kon op deze plaats de natuur zich echter gedurende vele jaren ongestoord ontwikkelen tot het grootste aaneengesloten rietveld van Vlaanderen. Door de inmiddels ontstane rijkdom aan rietgebonden vogels kon Natuurpunt Waasland (toen nog WNLW) het gebied in 1999 redden van verdere opspuiting en het laten beschermen als natuurgebied.

In het Nooddecreet van 2001 werd het gebied eerst nog ingeschreven als tijdelijke compensatie voor het habitatdoeltype “Riet en water”. Tegenwoordig wordt het gebied echter gevalideerd als permanente compensatie voor natuurwaarden die bij grote infrastructuurwerken in de jaren ‘80 en ‘90 in en rond de haven verloren gegaan zijn, het zogenaamde Historisch passief.

Het gebied is belangrijk als broedgebied voor watervogels (waaronder dodaars, soms geoorde fuut, bergeend, zomertaling, …) en typische rietvogels (waterral, porseleinhoen, blauwborst, sprinkhaanrietzanger, snor, rietzanger, roerdomp, woudaap, bruine kiekendief, …). Ook fungeert het terrein als een van de 4 kerngebieden voor Rugstreeppadden en vind je er een van de grootste populaties Moeraswespenorchissen (5350 exemplaren in 2010) binnen het netwerk van ecologische infrastructuur.

Meenemen: eten, drank, verrekijker,eventueel telescoop, aangepast schoeisel en goed humeur.