Het leemplateau is hoofdzakelijk een akkergebied, dat tot op heden gespaard is gebleven van grootschalige ruilverkavelingen. Het plateau ligt tot 60 meter boven de valleigebieden en de hoogste toppen liggen een goede 100 meter boven het zeeniveau. Holle wegen, graften en houtkanten doorsnijden het zacht glooiende landschap. Bossen en bosjes gaande van een sparrenaanplanting tot het volwaardige Tersaertbos zorgen voor verdere variatie. Weilanden vind je veelal in de iets vochtigere depressies, of in de onmiddellijke omgeving van de her en der verspreide boerderijen. De hoogteverschillen binnen het plateau zorgen voor schitterende vergezichten en versterken de indruk van een open landschap. Door de akkerbouw en zijn rotatiesysteem krijgt het landschap een extra dynamiek, waar eerst een doorkijk was kan je later op een muur van maïs botsen.

Algemene broedvogels in de akkergebieden zijn Patrijs, Kievit, Kneu, Veldleeuwerik en Geelgors. Deze laatste kent hier een van de hoogste populatiedichtheden van Vlaanderen. Minder algemeen tot zeldzaam zijn Kwartel (wisselend van jaar tot jaar), Grauwe Gors (door de sterke achteruitgang geen vaste broedvogel meer) en Graspieper (ook verdwenen als broedvogel). Zangvogels allerhande vind je in de houtkanten en bosjes: Grasmus, Zwartkop, Fitis, Braamsluiper en Spotvogel. In een zandgroeve te Neerijse werd in 2002 een broedgeval van Bijeneter vastgesteld. Andere broedvogels zijn o.a. Bergeend (de laatste jaren toenemend op kleine plassen en vijvers), Buizerd, Torenvalk, Boomvalk, Sperwer, Zomertortel, Ransuil en Steenuil. De plateaus zijn ook belangrijk als voedselbron voor vogels die buiten het gebied broeden. Zo zijn Blauwe Reigers van de nabijgelegen broedkolonie in de Dijlevallei trouwe bezoekers. Ook de Kerkuilen van de omliggende dorpen vinden hier een geschikt jachtterrein.

Voor vogelkijkers is het leemplateau op zijn best tijdens het trekseizoen zowel in voor- als najaar, in april-juni en augustus-oktober is zowat alles mogelijk. Typische pleisteraars in deze periodes zijn Tapuiten, Paapjes en Roodborsttapuiten. Tapuiten vind je vaak over de akkers lopend waarbij ze af en toe de hoogste aardkluit als uitkijkpunt gebruiken. Paapjes zitten graag op afsluitingen of uitstekende planten. Beflijster, Duinpieper en Noordse Gele Kwikstaart worden vrijwel jaarlijks waargenomen. De weiden nabij de Brede Weg te Korbeek-Dijle oefenen een grote aantrekkingskracht uit op kwikstaarten, vooral in het voorjaar loont het vaak de moeite om tussen de poten van de grazende koeien te kijken.

Ook drie soorten kiekendieven (Blauwe, Bruine én Grauwe) met hun typische schommelende vlucht zijn een vaste waarde op doortrek.

In de winter zijn Blauwe Kiekendief, Graspieper en Veldleeuwerik vaste gasten. Zo werd in 2007 voor het eerst een gezamenlijke slaapplaats van Blauwe Kiekendieven gevonden. Smelleken, Velduil en Klapekster worden minder regelmatig waargenomen. Een met graan ingezaaide Natuurpuntakker langs de Delle in Leefdaal en een op de Koeheide bieden samen met een heel aantal akkers in beheersovereenkomst in de winter ook voedsel aan groepen overwinterende gorzen (voornamelijk Geelgorzen).

Een dergelijk uitgestrekt gebied geeft zijn geheimen niet zomaar prijs, het vergt vaak heel wat zoekwerk om schaarsere vogels te vinden. Vasthoudendheid, enig inzicht in vogelgedrag en een portie geluk zijn hier de sleutelwoorden. Maar een waarneming van een mooie soort zoals een Morinelplevier of een Sneeuwgors is dan ook een inspanning waard. Als echte topsoorten werden hier reeds vier maal Grielen waargenomen, maar de beste soort was ongetwijfeld een prachtig mannetje Kleine trap dat eind april 2008 één dag het plateau van Korbeek-Dijle met een bezoek vereerde.

Meebrengen: aangepast schoeisel, verrekijker, eventueel telescoop en goed humeur.

Plaats van afspraak aan de begraafplaats van Leefdaal, daar bekijken we of we te voet of met een paar wagens verder rijden.